TAŞIYICI ANNELİK

Taşıyıcı annelik, ebeveynlerden oluşturulan embriyoların taşıyıcı anneye transferi ile başlayan, doğum ile birlikte biyolojik ve hukuksal olarak %100 oranında ebeveynlere ait bebekle son bulan bir programdır. Taşıyıcı annelik, doğurgan ve sağlıklı anneler tarafından gerçekleştirilir. Hamilelik oluştuğu andan itibaren süreç, normal bir gebelik olarak devam eder ve doğum ile birlikte son bulur.

Taşıyıcı annelik programı çerçevesinde, taşıyıcı anneler çocuğun biyolojik ebveynleri için bebeği taşıyıp hayata getirirler. En sık şekilde, çocuk doğurması mümkün olmayan bir çiftten (biyolojik ebeveynler) alınan yumurta ve sperm kullanılarak bir embriyo elde edilir. Biyolojik ebeveynlerin embriyosu farklı bir kadının (taşıyıcı anne) rahmine yerleştirilir. Embriyo konulduktan sonra ortaya çıkan fetüs doğuma kadar taşıyıcı annenin rahminde büyür. Doğumun ardından doğum belgesi, yapılan sözleşme gereği biyolojik ebeveynlerine verilir.

Taşıyıcı annelik programına başvurulan durumlar:

• Kalıtımsal kusurlar ve rahim malformasyonları nedeniyle rahmin bulunmaması (Rokitansky sendromu/agenezi ve diğerleri dahil);
• Histerektomi veya ameliyat sonrasında rahmin bulunmaması;
• Mevcut rahatsızlıklarda komplikasyon tehdidi oluşturan veya gebe kadınlarda ölüme neden olabilen hastalıklar (diyabetes mellitus, sistemik hastalıklar, böbrek yetmezliği, onkolojik hastalıklar ve diğerleri)
• Başarısız cerrahi girişim (endometriyumun bazal ve fonksiyonel tabakalarının hasar görmesi, Asherman sendromu);
• Farklı yerlerde çok sayıda uterin fibroid;
• Birkaç başarısız in vitro fertilizasyon (IVF) denemesi;
• Tekrarlı kasti düşükler.